فناوری: چهارمین انقلاب صنعتی: ظهور اقتصاد خودمختار

نویسنده اصلی : TechFoodLife

برای درک حال ، باید در مورد گذشته تحقیق کرد. برای دیدن آینده ، فرد باید حرکت حرکت در حال حاضر را احساس کند.

هنگام بررسی گذشته ، مشخص می شود که پیشرفت در فناوری بدون شک عامل اصلی پیشرفت در تمدن بشری بوده است. درست مانند چرخ و قطب نما انقلابی در نسل های قبلی ایجاد کرد ، پیشرفت های تلفن های هوشمند و اینترنت امروز جامعه را کاملاً متحول کرده است ، حتی تصور یک جهان بدون آنها دشوار است. گرچه آسان است که به گذشته نگاه کنیم و پیشرفتهای اساسی را شناسایی کنیم ، اکثر مردم قبل از اینکه کاملاً در زندگی روزمره قرار بگیرند قادر به پیش بینی نوآوری های تکنولوژیکی در آینده نیستند. در حقیقت ، بیشتر فن آوری های جدید در مراحل ابتدایی مورد تمسخر قرار می گیرند ، به گفته “متخصصان” غیرقابل تحقق و غیر ضروری هستند.

(با مجوز از عشایر)

با این وجود ، علی رغم تردیدی که سرسختانه حال را ابری می کند ، بسیاری بر این باورند که روندهای فعلی فناوری در آستانه شعله ور کردن انقلاب چهارم صنعتی است. این بار با ظهور اتوماسیون انبوه جرقه زد. در حالی که اقتصادهای هدایت شده توسط انسان به احتمال زیاد هرگز از بین نمی روند ، آنچه شروع به اتفاق می کند شکل گیری اقتصادی موازی است که کاملاً توسط ماشین انجام می شود. مشابه انقلابهای صنعتی گذشته ، انقلاب فعلی در حال پیشرفت در برخی پیشرفتهای تکنولوژیکی ، به ویژه در سالهای اخیر است اینترنت اشیا (اینترنت اشیا), هوش مصنوعی (هوش مصنوعی) ، و توزیع فناوری لجر(DLT).

(پاول کروگمن ، اقتصاددان برنده جایزه نوبل ، در مورد تأثیری که اینترنت بر جامعه خواهد گذاشت ، به وضوح اشتباه کرد. منبع)

در حالی که یک فرد متوسط ​​آگاهی کمی نسبت به آینده دارد ، اما مسیر تکنولوژی مدرن مورد توجه همه قرار نمی گیرد. برایان آرتور, یک اقتصاددان مشهور به توسعه رویکرد مدرن برای افزایش بازده ، یک تز برای توصیف پدیده و ایجاد آن ارائه داده است ، “اقتصاد خودمختاری.” کلاوس شواب, بنیانگذار و رئیس اجرایی مجمع جهانی اقتصاد ، احساسات قابل مقایسه ای را تکرار کرده و حتی کتابی در این باره نوشته است به نام “چهارمین انقلاب صنعتی.”

قبل از بررسی دقیق روندهای کنونی فناوری ، مطالعه تأثیراتی که سه انقلاب صنعتی اول بر جامعه داشته اند ، سودمند است. داشتن دانش تاریخی می تواند کمک زیادی به تصور اینکه چگونه انقلاب صنعتی چهارم بر آینده تأثیر می گذارد ، باشد.

انقلاب های صنعتی گذشته

سه انقلاب صنعتی قبلی همگی تحت تأثیر مجموعه ای از نوآوری های جداگانه ، اما بهم پیوسته فناوری بوده است که توانایی علوم انسانی را برای تولید خروجی بسیار افزایش می دهد ، در حالی که ورودی مورد نیاز برای دستیابی به آن را بسیار کاهش می دهد ، خواه از طریق کاهش نیروی کار ، زمان یا مواد. این پیشرفت ها نه تنها جامعه را از مفهوم اقتصادی بازسازی کرد ، بلکه کل مفهوم نحوه درک انسان از زندگی روزمره را نیز تغییر شکل داد..

اولین انقلاب صنعتی:

تقریباً از سالهای 1750 تا 1850 ، اولین انقلاب صنعتی اتفاق افتاد و عمدتا نتیجه توانایی بشر در مهار دو منبع اصلی انرژی ، بخار و ذغال بود. محرک اصلی اولین انقلاب صنعتی ، دستیابی به موفقیت مهندسی در موتور بخار ، همراه با کشف ماده معدنی ارزان قیمت و فراوانتر ، زغال سنگ بود. این ترکیب سرانجام باعث به وجود آمدن موتورهای بخار احتراق خارجی با انرژی زغال سنگ شد که قادر به تولید انرژی بسیار بیشتر با قیمت ارزان تر از هر زمان دیگری هستند. این ورودی جدید منجر به تحولات اساسی در تولید شده و برای تأمین تغییرات اساسی در چندین صنعت ، مانند منسوجات ، فلزات (به ویژه آهن) و حمل و نقل مورد استفاده قرار گرفت..

(برخی از بزرگترین اختراعات اولین انقلاب صنعتی ، که توسط نوآوری های موتور بخار امکان پذیر شده است). منبع)

برخی از معروف ترین اختراعات تاریخ در این دوره زمانی مانند جین پنبه ، دستگاهی که برای جدا کردن الیاف پنبه از دانه آنها و دستگاه بافندگی ، دستگاهی که برای بافت پارچه و ملیله استفاده می شود ، توسعه یافته است. پیشرفت های چشمگیر دیگر شامل توسعه ابزارهای ماشین آلات ، کشف مجدد سیمان ، معرفی ورق شیشه و سوزاندن زغال سنگ برای تولید نور گاز است..


قبل از انقلاب صنعتی اول ، بیشتر کالاها به صورت محلی و کار صنعتگران منفرد ساخته می شد ، اما پس از تجاری سازی موتورهای بخار مجهز به زغال سنگ ، صنایع بزرگی شکل گرفتند که قادر به تولید محصولاتی برای مصرف کنندگان بسیار گسترده تر بودند. یک تغییر اساسی در جامعه از فرهنگ ارضی روستایی به سمت ایجاد شهرهای صنعتی با محوریت کارخانه های بزرگ تولیدی رخ داد. نیروی کار دیگر تحت سلطه کارگران منفرد نبود ، بلکه در عوض به آرامی با صنایع اداره شده توسط سرمایه دارانی که طبقه کارگر را به کار می گرفتند جایگزین می شد. شهرها تبدیل به نیروگاه اقتصادی کل ملت ها شدند. روند نیز کاهش نمی یابد ، زیرا دیری نمی گذرد که یک انقلاب صنعتی دوم اتفاق می افتد ، که احتمالاً حتی تأثیرگذارتر از انقلاب اول است..

انقلاب صنعتی دوم:

انقلاب صنعتی دوم که از آن به عنوان انقلاب فن آوری یاد می شود ، از حدود سالهای 1870–1914 (آغاز جنگ جهانی اول) به طول انجامید و می توان آن را به عنوان تسلط بر فن آوری معرفی شده در انقلاب صنعتی اول ، مخلوط با دو پیشرفت بزرگ خود توصیف کرد: استفاده از دو منبع انرژی جدید: برق و نفت.

با تشکر از پیشرفت های پیشرفته تر در تولید آهن و فولاد ، قطعات ماشین آلات به صورت عمده و استاندارد در سراسر صنایع تولید می شوند ، مانند اندازه های استاندارد برای پیچ ها و میله های فلزی. زیرساخت های پیچیده راه آهن در چندین کشور پیشرفته و همچنین توسعه موتور توربین بخار که انقلابی در شناورهای نیروی دریایی ایجاد کرد ، افتتاح شد. اساساً ، جامعه مسیرهای حمل و نقل بسیار برتر برای همه محصولات کارخانه ای که به صورت انبوه تولید می شدند ، ایجاد کرد. در این دوره بازارها به دلیل افزایش سرعت حمل و نقل و کاهش قیمت تولید ماشینی واقعاً شروع به باز شدن کردند.

(زیرساخت های راه آهن در سال 1860 بسیار پیشرفته تر از فقط 30 سال قبل بود که تقریبا هیچ راه آهن در ایالات متحده وجود نداشت. منبع)

نتیجه نهایی اواخر انقلاب صنعتی دوم باید برق و نفت باشد. حتی دنیای مدرن امروز کاملاً به برق و نفت وابسته است. برق اغلب به عنوان بزرگترین پیشرفت قرن بیستم تلقی می شود زیرا به جامعه یک منبع انرژی ارزان و فراوان می بخشد که نه تنها کارخانه ها و خانه ها را در هر زمان از روز تأمین می کند ، بلکه پایه و اساس همه دستگاه ها را بعداً ایجاد می کند. . در حالی که برق بسیار حیاتی بود ، نفت بیشترین کالای قرن گذشته بوده است. این منبع سوخت غالب برای تأمین انرژی بیشتر وسایل نقلیه حمل و نقل ، چه اتومبیل ، هواپیما یا تجهیزات کشاورزی بوده است. همچنین به تولید گسترده ای از محصولات مصرفی (پلاستیک) ، کودها / مواد شیمیایی و داروها منجر شده است.

در این مدت نیز پیشرفتهای عمده دیگری نیز وجود داشت ، مانند ارتباط با اختراعات تلگراف ، تلفن و رادیو. ماشین آلات ساخت کاغذ نیز از ابتدای قرن 20 شروع به جلب توجه می کنند ، و در نتیجه توانایی های جدیدی در انتشار دانش ، اخبار و ادبیات در سراسر قاره ها ایجاد می شود. سرانجام ، پیشرفت در تولید لاستیک منجر به تولید انبوه تایرهایی می شود که به اختراع دوچرخه ، اتومبیل و هواپیما کمک می کنند..

(شکستن برخی از تفاوتهای اساسی بین انقلاب صنعتی اول و دوم)

درک اینکه چگونه اولین انقلاب صنعتی انفجار فناوری است که مفهوم اقتصاد صنعتی مدرن را آغاز کرد ، مهم است ، در حالی که انقلاب صنعتی دوم تسلط بر این فن آوری بود و باعث بوجود آمدن شهرهای مدرن پر از اولین آسمان خراش ها شد. با ورود کشورها به تجارت و برقراری ارتباط مانند گذشته ، جهان در حال آغاز مراحل اولیه حرکت به سمت جهانی شدن است. این روند نیز ادامه خواهد یافت و از نیمه دوم قرن بیستم سرانجام به سطوح بی سابقه ای خواهد رسید. جامعه یک انفجار جدید و شدید تکنولوژیکی را تجربه خواهد کرد: انقلاب دیجیتال.

سومین انقلاب صنعتی:

از اواخر دهه 1950 تا امروز ، انقلاب صنعتی سوم که به آن انقلاب دیجیتال نیز می گویند ، در جامعه ریشه دوانده و عمدتاً اوج تغییر جهت گیری از فناوری الکترونیکی مکانیکی و آنالوگ به الکترونیک دیجیتال است. دو نتیجه اصلی ، محاسبات دیجیتال و فناوری ارتباطات بوده است. محاسبه سریع رایانه ها ، آمیخته با اتصال اینترنت و پخش ماهواره ای ، معماری دیجیتالی ایجاد کرده است که در آن می توان اطلاعات را فوراً در سراسر جهان توسط دستگاه هایی با سرعت پردازش بسیار بیشتر از انسان به اشتراک گذاشت. تعجبی ندارد که مردم از این دوره زمانی به عنوان عصر اطلاعات یاد می کنند.

(تغییر از دیجیتال به آنالوگ از سال 2000 خیلی سریع بود)

وفور اطلاعات دیجیتالی نتیجه تسلط بر مهارت برق و مهارت دقیق است که ترکیبی از ریزپردازنده های همیشه بهبود یافته ، تراشه های رایانه ای است. از تلفن های هوشمند و صفحه تلویزیون HD گرفته تا تجهیزات پیشرفته عکاسی و هواپیماهای بدون سرنشین ، تراشه های رایانه ستون فقرات تمام تجهیزات الکترونیکی پیشرفته هستند. جالب اینجاست که تمام این فناوری ها به طور مداوم در مدت زمان کمی با نسخه های بهتر جایگزین شده اند. تلفن مثال خوبی است ، رفتن از تلفن ثابت ، تلفن ثابت ، تلفن همراه ، تلفن هوشمند و بالقوه تبدیل شدن به یک بیوتکنولوژی بعدی.

درست مانند نوآوری های تولید انقلاب صنعتی 1 و 2 منجر به ساخت شهرهای صنعتی با استفاده از تمام مواد تولید شده می شود ، نوآوری های الکترونیکی انقلاب صنعتی 3 و 4 نیز منجر به ساخت برنامه های هوشمند با استفاده از تمام داده های تولید شده می شود..

چهارمین انقلاب صنعتی

برای پیچاندن ذهن خود در اطراف انقلاب چهارم صنعتی ، درک مفهوم هوش بسیار مهم است. بهترین راه برای درک هوش ، فکر کردن در مورد نحوه به دست آوردن آن است که معمولاً یک فرایند چهار مرحله ای است.

1) جمع آوری داده ها

2) پردازش داده ها با استفاده از داده های قبلی به عنوان مرجع

3) بر اساس داده های تصفیه شده اقدام کنید

4) داده های بازخورد را دریافت کنید ، از نتیجه یاد بگیرید و همه آنها را در حافظه ذخیره کنید.

(یک حلقه ساده از هوش ؛ منبع)

این فرآیند یک حلقه چرخه ای از جمع آوری مداوم داده ها ، پردازش آنها ، اقدام و دریافت بازخورد است. هر چقدر فرد فرایند را طی کند ، با فرض اینکه می تواند از عملکردهای خود بیاموزد ، باهوش تر می شود. دو عامل کلیدی در زیربنای همه آن قرار گرفتن در معرض هرچه بیشتر داده ها و ایجاد مهارت های تشخیص الگو بی عیب و نقص است.

الگوها نه تنها به عواملی که م whatثر نیستند ، نقاط قوت در مقابل ضعف ها ، و روندها در برابر ناهنجاری ها اشاره می کنند ، بلکه به افراد کمک می کند تا اطلاعات را دسته بندی کنند ، بنابراین به راحتی می توان برای استفاده در آینده به یاد آورد. تشخیص الگوی برتر که منجر به بهبود توانایی های ذهنی و جسمی می شود ، ستون فقرات استفاده از هوش است. همانطور که آلبرت انیشتین یک بار گفت: “معیار اندازه گیری توانایی تغییر است.” تنها راهی که کسی قصد تغییر آن را دارد این است که در معرض یک الگوی منفی قرار گیرد که او را عقب نگه داشته یا الگوی بهتری را برای پیش رو دیدن. آخرین مرحله اجرای از طریق قدرت اراده و عمل است.

اگر این فناوری بخواهد اطلاعات را تکثیر کند و آن را به کالای دیجیتالی فروخته شده در بازار آزاد تبدیل کند ، باید با استفاده از همان مدل مهار شود. در حالی که اکثر آنها از تحولات اخیر اطلاع ندارند ، فناوری فعلی امکانات جدیدی را در این جبهه ایجاد می کند ، به ویژه به دلیل پیشرفت در صنعت اینترنت اشیا ، AI ، DLT و چند روند کلان دیگر. با استفاده از پیشرفت های سخت افزاری ، نرم افزاری و داده ای ، فناوری در آستانه تولید هوش است. اقتصاد خودمختار از آنچه تصور می شود نزدیکتر است.

اینترنت اشیا (اینترنت اشیا):

محصول عمده عصر دیجیتال تولید انبوه داده ها بوده است. این یک احساس شناخته شده شده است به طوری که مردم شروع به گفتن این می کنند که “داده روغن جدید است”. در واقع دو دسته داده وجود دارد: داده های عمومی و داده های خصوصی. اینترنت بزرگترین چاه نفتی داده های عمومی است و بی نظیر است زیرا منبعی روزافزون است. داده های خصوصی بیشتر روی سرورهای خصوصی ، به ویژه در Clouds متمرکز شده اند و حاوی اطلاعات حساسی هستند که افراد یا نمی خواهند به اشتراک بگذارند یا نمی خواهند دیده شوند. دیگر واقعاً تعجب آور نیست که بسیاری از بزرگترین شرکتهای جهان بیشترین داده را دارند ، مانند Google ، Facebook ، Amazon و Baidu.

(جالب است بدانید که چگونه بسیاری از بزرگترین شرکتهای جهان بر خلاف منابع و داده ها می چرخند ، بر خلاف منابع 10 سال گذشته). منبع)

بیشتر داده های جمع آوری شده امروز از طریق استفاده از برنامه های کاربردی مانند Google جمع آوری داده ها بر اساس نتایج جستجو یا Facebook جمع آوری داده ها بر اساس مشخصات اجتماعی شما یا حتی آمازون جمع آوری داده ها بر اساس عادت های هزینه ای مردم انجام می شود. اساساً ، شرکت ها از برنامه هایی استفاده می کنند که مصرف کنندگان تمایل به استفاده از آنها دارند و سپس معیارهای داده را بر اساس فعالیت خود جمع آوری می کنند. همچنین برنامه های منبع باز وجود دارد که هرکسی می تواند از معیارهایی مانند بازارها ، ورزش ها یا پرونده های باز استفاده کند.

با این حال ، برای مهار هوش که قادر به قضاوت سریع مانند انسان است ، باید به داده های زمان واقعی دسترسی داشته باشید. تا همین اواخر به سختی می توان داده های بی درنگ را به دست آورد ، اما اکنون به لطف برخی از نوآوری های بزرگ در فن آوری سنسور و محرک ، این یک واقعیت واقعی شده است. انواع فعالیت های سنسور امکان پذیر است ، مانند سنسورهایی که دما ، مکان ، سرعت ، شتاب ، عمق ، فشار ، شیمی خون ، کیفیت هوا ، رنگ ، اسکن عکس ، اسکن صدا ، بیومتریک ، نیروی الکتریکی و نیروی مغناطیسی را اندازه گیری می کنند. به طور معمول ، انسانها مجبورند چنین اندازه گیری هایی را انجام دهند ، اما به دلیل تولید انبوه سنسورها و محرک های ارزان قیمت و در عین حال دقیق ، سرعت آن تغییر می کند. آنها نه تنها در محیط قرار می گیرند ، بلکه در ماشین آلات ، مانند ماشین آلات صنعتی و رباتیک ، و در داخل / بر روی انسان ، مانند ضربان سازهای متناسب یا پیشرفته.

(انواع مختلف سنسورها و محرک ها) منبع)

اگر قرار است یک اقتصاد خودمختار وجود داشته باشد ، باید رودخانه ای از اطلاعات در زمان واقعی وجود داشته باشد که به طور مداوم جریان داشته باشد. تنها راه موثر بودن اقدام خودمختار این است که بتواند با قضاوت مطمئن به سرعت پاسخ دهد. داشتن توانایی نظارت بر جزئیات پیچیده در زمان واقعی درباره یک مرکز ، تجهیزات آن ، محیطی که در آن فعالیت می کند و حتی کارگران آن (انسان یا روبات) ، در بسیاری از سطوح تحول آفرین است و هنوز به صورت توده دیده نشده است. اساساً ، همه چیز ، چه فیزیکی و چه غیر فیزیکی ، بصورت آنلاین به عنوان داده در یک وب بهم پیوسته آورده می شود ، از این رو اینترنت اشیا نامیده می شود. این حواس انسان به شکل دیجیتالی است.

با این حال ، داده های خام فقط به خوبی مکانیزم فیلتر کردن است که آنها را تجزیه و تحلیل می کند. بدون تجزیه و تحلیل مناسب ، برنامه ها مانند حیواناتی هستند که از غریزه خارج می شوند ، به همین دلیل هوش مصنوعی جز important مهمی از اتوماسیون است.

هوش مصنوعی (AI):

در حالی که داده ها سوخت برای هوش هستند ، مغز موتوری است که داده ها را می گیرد ، آنها را با داده های قبلی ارجاع می دهد ، آنها را به دسته ها مرتب می کند ، قضاوت می کند ، اقدامات را در دنیای واقعی آغاز می کند و ذخیره می کند. مغز انسان فوق العاده قدرتمند است و هنوز هم برای دانشمندان یک رمز و راز باقی مانده است. این ارگانی است که به دلیل توانایی های شناختی ، انسان را از هر گونه دیگر روی کره زمین جدا می کند. در نتیجه ، تکثیر مغز انسان به عنوان یک فناوری بسیار پیچیده خواهد بود و برای تسلط بر آن زمان قابل توجهی لازم است. با این وجود ، پیشرفت هایی در زمینه هوش مصنوعی شروع شده اند و به شرکت ها توانایی اجرای نرم افزاری را می دهند که به نوعی از هوش انسان تقلید می کند..

به گفته آدلین ژو ، صدای پیشرو در هوش مصنوعی و مدیر بازاریابی Chainlink ، هفت نوع هوش مصنوعی وجود دارد:

1) عمل کن– سیستم هایی که براساس قوانین مانند ردیاب دود یا کروز کنترل عمل می کنند.

2) پیش بینی– سیستم هایی که قادر به تجزیه و تحلیل داده ها و تولید پیش بینی های احتمالی بر اساس داده ها هستند ، مانند تبلیغات هدفمند یا محتوای پیشنهادی.

3) فرا گرفتن– سیستم هایی که بر اساس پیش بینی قضاوت می کنند ، مانند اتومبیل های خودران که براساس داده های حسگر وارد می شوند.

4) ایجاد کردن– سیستم هایی که بر اساس داده های خاموش ، مانند طراحی یک قطعه هنری ، معماری ساختمان ها یا آهنگ سازی موسیقی ایجاد می کنند.

5) مربوط بودن– سیستم هایی که بر اساس تجزیه و تحلیل صورت ، متن ، صدا و زبان بدن احساسات را انتخاب می کنند ، مانند برنامه صوتی به متن و فناوری اسکن صورت.

6) استاد– سیستم هایی که اطلاعات را از طریق دامنه ها منتقل می کنند ، مانند تشخیص اینکه چهار تصویر مختلف همه نشان دهنده یک ایده / کلمه هستند.

(اگرچه تشخیص این همه عکس برای انسان برای انسان آسان است ، اما ماشین آلات با استفاده از نرم افزار AI کار سخت تری را انجام می دهند. برای تسلط به آن نیاز به قرار گرفتن در معرض داده های زیادی است. منبع)

7) تکامل یابد– سیستم هایی که می توانند خود را در سطح نرم افزار یا سخت افزار ارتقا دهند ، مانند اینکه بشر در آینده توانایی بارگیری هوش در مغز خود را مانند نرم افزار دارد.

ایده اصلی این است که نرم افزار جدید می تواند داده های جدید را بدست آورد ، آنها را در برابر پایگاه داده های عظیم اطلاعات ذخیره شده پردازش کند ، قضاوتی کند که منجر به اقدامات واقعی کلمه شود و بازخوردی را بگیرد که می توان از آن یاد گرفت. کل فرآیند چیزی بیش از یک الگوریتم نرم افزار نیست که بتواند هرچه بیشتر با داده ها ارتباط برقرار کند تکامل یابد. عجیب نیست که هوش مصنوعی با توجه به داشتن بیشترین داده در زمین ، به مرکز اصلی Google تبدیل شده است.

اگرچه ممکن است بیشتر مردم فکر نکنند که آهنگهای Pandora را پخش کنند یا ویدیوهایی از YouTube را به عنوان هوش مصنوعی پیشنهاد کنند ، این دقیقاً همان چیزی است که هست. سرورهای YouTube طیف گسترده ای از ویدئوها را در سیستم عامل ارائه می دهند ، کاربران بر روی ویدیوهایی که می خواهند تماشا کنند کلیک می کنند ، آنها درباره آن فیلم ها بازخورد می دهند ، مانند انگشت شست به سمت بالا یا پایین یا فراداده را به صورت مدت زمان تماشای ویدیو ترک می کنند و از بازخورد برای به روزرسانی الگوریتم نرم افزار استفاده می شود. همچنین نرم افزار هوش مصنوعی می تواند فعالیت شخصی را در نظر بگیرد و آن را با داده های سایر کاربران که ویدیوهای مشابه دوست دارند ارجاع دهد تا گزینه های بهتری را پیشنهاد کند. به طور موثر ، این الگوریتم خود تکامل بر اساس داده های ورودی تغییر می کند. از این نوع هوش مصنوعی به عنوان یادگیری ماشین یاد می شود.

با این حال ، برخی از پیشرفت های اخیر از طریق توسعه شبکه های عصبی استفاده شده است که برای یادگیری عمیق استفاده می شود. شبکه های عصبی زیرمجموعه ای از یادگیری ماشین هستند که در اطراف الگوریتم های ساخته شده از مغز انسان قرار دارند ، به طور خاص الگوها را می شناسند و با مقایسه آنها با اطلاعات شناخته شده ، آنها را دسته بندی و طبقه بندی می کنند. یادگیری عمیق نوعی شبکه عصبی است که دارای لایه هایی مبتنی بر مفاهیم مرتبط یا درخت تصمیم گیری است ، جایی که پاسخ یک س toال منجر به س relatedال عمیق تری می شود تا زمانی که داده ها به درستی شناسایی شوند.

ایده اصلی این است که نرم افزاری طراحی کنیم که بتواند به جای مداخله انسان ، بر اساس داده تصمیم بگیرد. نرم افزار امروزی عملکردهای ساده و مبتنی بر ورودی را انجام می دهد ، اما نرم افزار AI فعالیت های مختلفی را در صنایع انجام می دهد و بر اساس توانایی خود برای دریافت مجموعه ای بسیار بزرگتر از ورودی ها ، در عملیاتی که انجام می شود تکامل می یابد. نرم افزار هوش مصنوعی ، هوشمندی به شکل دیجیتال است که به عنوان یک فناوری در اختیار عموم مردم قرار می گیرد. اکثر مردم فقط ربات ها را به عنوان هوش مصنوعی تصور می کنند ، و گرچه مطمئناً پیشرفت های جالب توجهی در این زمینه وجود دارد ، اما این نرم افزار کلید اصلی آن است زیرا بدن بدون مغز?

(شرکت ها به طور فزاینده ای به اهمیت اتخاذ فناوری هوش مصنوعی پی می برند. منبع)

در حال حاضر بسیاری وجود دارد صنایع با استفاده از نرم افزار AI برای افزایش خط اصلی آنها. یک مثال SAP HANA است ، یک پایگاه داده هوشمند که قادر است انواع اطلاعات را از شرکت بگیرد ، پردازش کند و ناهنجاری هایی را مشاهده کند. شرکت هایی مانند Walmart از SAP HANA استفاده می کنند زیرا می تواند سوابق معاملات پر حجم خود را در عرض چند ثانیه پردازش کند ، همه در یک نقطه. این نه تنها به دلیل کاهش عمده نیروی کار مورد نیاز برای آشتی دادن حساب ها در سیستم های مختلف صرفه جویی می کند ، بلکه خطاهایی را قبل از وقوع آنها نشان می دهد و منجر به پیگیری شرکت می شود. همچنین به دلیل توانایی عبور از داده های زمان واقعی مرجع با سیلوهای بزرگ داده های موجود ، به پیش بینی بودجه کمک می کند. منهای برخی از نظارت های مدیریتی ، شرکت ها به آرامی شروع به کار خود می کنند.

دولت ها همچنین از فناوری AI برای بهبود شهرها استفاده می کنند. یک مثال این است سیستم حمل و نقل در پیتسبورگ, جایی که به جای اتکا به چرخه های از پیش برنامه ریزی شده ، چراغ ها به سنسورهایی مجهز شده اند که حرکات ترافیک را کنترل می کنند و در زمان واقعی پاسخ می دهند تا جریان را به حداکثر برسانند. همچنین این اتفاق می افتد شهری است که بسیاری از اتومبیل های خودکار در حال آزمایش هستند ، که از سنسورهای تعبیه شده برای نظارت بر محیط استفاده می کنند ، همچنین منابع تغذیه داده های سنسورهای ترافیک برای عملکرد مستقل.

با توجه به اینکه اطلاعات کالایی اکنون به لطف حجم گسترده ای از داده ها و الگوریتم های هوشمند امکان پذیر شده است ، آخرین مرحله ایجاد زیرساخت هایی برای برقراری ارتباط در زمان واقعی با اصطکاک های کم و بدون هیچ کاری است. به نظر می رسد که این زیرساخت جدید فناوری دفتر کل توزیع شده است.

فناوری Ledger توزیع شده (DLT):

هوش انسانی بسیار شگفت انگیز است زیرا همکاری می کند ، به این معنی که مخزن اجتماعی دانش نتیجه تعامل هوش با هوش دیگر است. وجود موانع بین دو سیستم هوشمند سرعت رشد را کاهش می دهد زیرا از ایجاد اتصالات جلوگیری می کند. هرچه ارتباطات بیشتر اتفاق بیفتد ، چیزهای هوشمندتری نیز ایجاد می شود. برای به حداکثر رساندن ارتباط در جامعه ، همه سیستم ها باید بتوانند به راحتی با یکدیگر تعامل داشته باشند تا داده ها و ارزش بتوانند آزادانه در جامعه حرکت کنند..

زیرساخت ایده آل برای اقتصاد خودمختار به یک پایگاه داده ، یک لایه پردازش ، یک لایه معاملاتی و یک لایه اتصال نیاز دارد ، که به هر سیستم امکان دریافت ورودی و ارسال خروجی به هر سیستم دیگر را می دهد. شبکه باید ایمن باشد ، در زمان واقعی کار کند و در صورت لزوم گزینه های رازداری را ارائه دهد. همچنین باید رسید برای همه طرف های درگیر فراهم کند ، با قانون همکاری کند و از ارزش آن به درستی درآمد کسب کند. سرانجام ، برای تسهیل تأثیرات شبکه مورد نیاز برای حداکثر اتصال ، باید غیرمجاز و عمومی باشد.

اول ، مهم است که اصطلاح فناوری ledger توزیع شده را بفهمیم ، که فقط یک اصطلاح فراگیر برای خانواده ای از فناوری است که حول دفترهای توزیع شده مشترک و پایگاه های داده غیرمتمرکز متمرکز هستند..

بلاکچین & سایر فناوری های مشترک لجر

Blockchain ، شناخته شده ترین DLT ، یک لایه ذخیره سازی مشترک است که می تواند معاملات خود را پردازش کرده و نتایج را در یک دفتر مشترک ذخیره کند. این توسط یک شبکه توزیع شده از رایانه ها تأمین می شود که همه از یک نرم افزار منبع باز مشابه استفاده می کنند. علاوه بر راه اندازی اولیه و نگهداری دوره ای توسط هر شخصی که یک برنامه مشتری را اجرا می کند ، یک بلاکچین یک شبکه کاملاً خودکار و خودکار است که می تواند به توافق کامل برسد ، در حالی که هیچ نقطه حمله مرکزی برای بازیگران مخرب باقی نمی ماند. در حقیقت ، می توان ادعا کرد که بلاکچین به عنوان یک فناوری امن ترین پایگاه داده در کل جهان است. برای بلاکچین عمومی به هیچ مرجع مرکزی نیاز نیست ، هر کسی می تواند از شبکه استفاده کند و برنامه هایی را در بالای آن ایجاد کند و معاملات به جای داشتن واسطه بین طرفین ، peer-to-peer (P2P) است. مشابه نحوه منفجر شدن اینترنت برای انتقال داده ها به دلیل ماهیت غیرمجاز آن. بلاکچین های عمومی می توانند به عنوان پایگاه داده غالب و رسانه های مبادله ای برای اقتصاد انسان و ماشین ، دارای انفجار اثر شبکه باشند..

(تأثیرات شبکه احتمالاً بزرگترین دلیلی است که بلاکچینهای عمومی در آینده در برخی مواقع شاهد پذیرش انبوه خواهند بود). منبع)

بلاکچین ها معمولاً با توجه به توافق شبکه و اینکه چه کسی برای کمک به دستیابی به آن پاداش می گیرد ، متفاوت است. انواع سازوکارهای اجماع بلاکچین ، مانند اثبات کار (POW) در بیت کوین ، اثبات اثبات سهام (DPoS) در EOS ، تحمل خطای بیزانس (dBFT) در NEO ، تحمل عملی خطای بیزانس (PBFT) وجود دارد. ) در Stellar و Proof-of-Stake (POS) ، که هنوز به طور کامل محقق نشده است ، اما Ethereum تلاش می کند تا اولین باشد. همچنین بلاک چین های مجاز مانند IBM Hyperledger وجود دارد که فقط به اشخاص خاصی اجازه می دهد از شبکه استفاده کنند ، شبیه کنسرسیوم خصوصی. در مورد سودمند بودن بلاکچین های مجاز در صورت مقیاس پذیری و اجازه حریم خصوصی ، شک و تردید زیادی وجود دارد. مشابه بحث اینترانت در مقابل اینترنت ، آنچه احتمالاً رخ خواهد داد این است که زنجیره های مجاز مورد استفاده خاص خود را دارند ، اما در نهایت بلاک چین های عمومی به شاهراه اصلی اتصال برای انتقال ارزش در سراسر جهان تبدیل می شوند.

اشکال دیگری از DLT نیز وجود دارد که پیشنهادهای مشابهی را برای بلاکچین ارائه می دهد. اینها شامل نمودارهای چرخشی مستقیم (DAG) مانند IOTA و NANO یا فناوری هایی مانند Hashgraph و Holochain است که به جای توافق کامل شبکه ، از پروتکل های شایعات استفاده می کنند. موضوع اصلی این است که همه این پایگاه های داده داده ها را در یک شبکه توزیع شده مشترک ذخیره و پردازش می کنند. همانطور که Blythe Masters of Digital Asset بیان می کند ، “منبع طلایی حقیقت” را فراهم می کند.

قراردادهای هوشمند

دومین شناخته شده DLT ، قراردادهای هوشمند است که پروتکل هایی در بلاکچین است که از قراردادهای حقوقی و قضات دادگاه تقلید می کند. اقتصادها به انواع توافق نامه ها و داوری آن توافق نامه ها بر اساس نتایج دنیای واقعی نیاز دارند. قراردادهای هوشمند قادرند این امر را در دنیای دیجیتال با استفاده از دستورات if / then برای ایجاد معاملات براساس وضعیت قرارداد بازآفرینی کنند. پیش فرض اصلی این است که یک قرارداد دقیقاً مانند آنچه که نوشته شده کدگذاری می شود ، با استفاده از پارامترهای if / then. به عنوان مثال می توان به قرارداد مشتقات اشاره کرد که در آن ، اگر کالایی قیمت مشخصی داشته باشد ، مشتری پرداخت می شود ، اما در غیر این صورت ، مشتری به طرف مقابل پرداخت می کند.

(نمونه ای از اینکه چگونه قراردادهای هوشمند اقدامات خودکار را در اقتصاد تحریک می کنند ؛ منبع)

در حالی که اینترنت اشیا داده ها را جمع آوری می کند و هوش مصنوعی داده ها را پردازش می کند ، قراردادهای هوشمند زیرساخت های نرم افزاری هستند که از داده ها برای تحریک اقدامات واقعی مانند پرداخت ها ، انتقال داده ها یا ذخیره نتیجه استفاده می کنند. قابل مقایسه با دست دادن انسان در یک معامله تجاری یا فشار دادن دکمه ارسال برای تحریک عملی توسط انسانی است. از آنجا که قراردادهای هوشمند در زنجیره بلوک قرار دارند ، تمام مزایای امنیتی همراه آن را نیز بدست می آورند. قراردادهای هوشمند در واقع یک لایه معامله کاربردی است که اقدامات مستقلی را با استفاده از داده ایجاد می کند تا بتواند چیزی را توصیف کند که فقط به عنوان یک اقتصاد خودکار با حرکت خودکار ارزش ارزیابی شود. قراردادهای هوشمند نشان دهنده اقدام و تجارت در دنیای واقعی است.

نویسنده اصلی : TechFoodLife

بازنشر شده از: https://medium.com/@TechFoodLife/tech- چهارم-صنعت-انقلاب-ظهور-اقتصاد-خودمختار-f42bc7b5667d

Mike Owergreen Administrator
Sorry! The Author has not filled his profile.
follow me
Like this post? Please share to your friends:
Adblock
detector
map